فرزانه دوستی

نویسنده، مترجم، پژوهشگر

فرزانه دوستی
پارسی English

هفتصد ترانه روستايي

هفتصد ترانه روستايي  كودكي‌هايم به تورق در كتاب‌هايي گذشت كه چندان كودكانه نبودند، هرچه در كتابخانه بزرگ‌مان پيدا مي‌كردم دزدكي مي‌خواندم و خوشبختانه كسي مانعم نمی‌شد. يكي از شوق‌هاي نوجواني كشف و خواندن «ترانه‌هاي روستايي ايران» حسين كوهي كرماني بود. كتابي كه نخستين چاپش به 1327 برمي‌گشت و چاپ پنجمش در 1333 خريداري شده و سرانجام سر از كتابخانه ما درآورده بود. هرچه گشتم جز چند اشاره مختصر به كوهي كرماني و نام كتابش چيز ديگري نيافتم. از پنجمين چاپ كتاب چيزي نزديك 60 سال مي‌گذرد و بنابراين مشمول هيچ قانون كپي رايتي نمي‌شود. بنا دارم هر روز يك دوبيتي روستايي از اين مجموعه را به بایگانی این صفحه اضافه کنم. اين ترانه‌ها راه به ضرورت با ويرايش رسم‌الخط به شيوه امروزي بازنويسي مي‌كنم تا خواندن‌شان راحت‌تر باشد. 

 

 

 

 

 

 


درباره نويسنده

حسین کوهی کرمانی (متولد سال 1276 شمسی، دوران مظفرالدین، محمدعلی و احمدشاه قاجار و متوفی به سال 1338، دوران رضاشاه)، ادیب، محقق، روزنامه‌نگار و شاعر اهل کرمان بود که در روستای “کوه باداموئیه” کرمان متولد شد.

کوهی در همان روستا خواندن و نوشتن آموخت و چندی هم شاگرد کلاس های شیخ حسین واعظ کرمانی بود. او به خاطر صدای دلنشینی که داشت تعزیه خوانی هم می کرد برای همین مردم به او لقب “عندلیب” داده بودند. “کوهی” از کودکی دلبستگی بسیار به افسانه‌های روستایی داشت و هر جا افسانه‌ای می‌شنید، آن را واژه به واژه یادداشت می‌کرد. کوهی در سال ‌۱۲۹۶ و۱۲۹۷ ه.ش. همراه با کاروانی، پیاده از کرمان به تهران و شیراز سفر کرد. در مسیر این سفر،‌ شعرها و ترانه‌هایی را که از زبان مردم روستاها و کاروانیان می‌شنید،‌ می‌نوشت.

حسین کوهی کرمانی در سال 1300 به تهران مهاجرت کرد و در روزنامه “شفق سرخ” علی دشتی مشغول به کار شد. حبیب یغمایی داستانی را تعریف می کند که در آن جریان مشاجره حسین کوهی و مدیر روزنامه شرح داده شده. پس از این مشاجره، حسین کوهی خود روزنامه ای جدا تاسیس می کند...

براي مطالعه بيشتر ببينيد:  نمايشگاه مجازي فارس # ايرانك # تعطيلات نو

در صحه اول اين كتاب آمده:

از خوانندگان ارجمند تقاضا ميشود

در اين كتاب مخصوصاً فرق بين «د» و «و» را بدهيد باين معني بسيارديدم واو را با دال ميخوانند ولي چون لغت ول محليست وسابقه در ادبيات فارسي نداشته اين است كه بين «د» و «و» را اشتباه ميكنند و لطف ترانه را از بين ميبرند و قلب معني ميكنند مثلا در اين شعر كه بايد بخوانند

ول من و ول من و ول من

بكرمان ميبرند آب و گل من

ول بر وزن دل يعني محبوب - معشوق يا دلدار دلبر مثلا

                         ولم تا تو نيائي مو نخندم                          دگر عهد وفا با كس نبندم

ولم گل از تو گل چيدن از من

همچنين در كثر صفحات اين كتاب باين لغت بر ميخوريد در صفحات بختياري و كوه گيلوئيه ول با ضم «و» هم ميخوانند ول بر وزن گل .......... كوهي كرماني

چاپ پنجم 1333

چاپخانه رنگين


[1-10]   [11-20]   [21-30]  [31-40]  [41-50]   [51-60]   [61-70]   [71-80]   [81-90]   [91-100]   [101-110]   [111-120]   [121-130]   [131-140]   [141-150]   [151-160]   [161-170]   [171-180]   [181-190]   [191-200]   [201-210]   [211-220]   [221-230]   [231-240]   [241-250]   [251-260]   [261-270]   [271-280]   [281-290]   [291-300]   [301-310]   [311-320]   [321-330]   [331-340]   [341-350]   [351-360]   [361-370]   [371-380]   [381-390]   [391-400]   [401-410]   [411-420]   [421-430]   [431-440]   [441-450]   [451-460]   [461-470]   [471-480]   [481-490]   [491-500]   [501-510]   [511-520]   [521-530]   [531-540]   [541-550]   [551-560]   [561-570]   [571-580]   [581-590]   [591-600]   [601-610]   [611-620]   [621-630]   [631-640]   [641-650]   [651-660]   [661-670]   [671-680]   [681-690]   [691-700]

برگردان انگليسي سي ترانه را اينجا بخوانيد


نظرات:

نام:
ايميل:
وب:
شماره امنيتي:


سعید | ايميل
1 مرداد 1395
با درود به آیین اندیش مندی و خرد ورزان عزیز
با درود فراوان به روح پاک حسین کوهی کرمانی این اندش مند وطن دوست ( فراموش شده )
دوستان دقیقا یاد دارم در اوان کودکی ام بود که زنده یاد پدرم کتابی خریده بود به نام > با اهتمام این تلاش گر (درود خدا بر او باد) و هم این کتاب بود که تا اواسط دوره متوسطه جزیی از سرگرمی های من بود و از زمانی که این کتاب را پدرم به کتاب خانه ای اهدا کرد ( با چندین کتاب دیگر به علت نداشتن جا ) دیگر فقط یاد وخاطره ی این مرد وکتابش همراه من بود تا اینکه بر حسب تصادف کتابی را دیدم و خریدم به نام گرد آوری شده توسط خانم لیلا صوفی از انتشاراتی جاجرمی که حافظه ی من می گوید دقیقا استنساخی ازکتاب است با این تفاوت که حدود ۱۷۵ صفحه اضافه شده مشتمل بر شرح احوال و اثری از از شاعران دیگر (میرزاده عشقی نیما یوشیج پروین اعتصامی شهریار رهی معیری پرویز خانلری عماد خراسانی فرخی یزدی عارف قزوینی ایرج میرزا سیاوش کسرایی احمد شاملو فریدون مشیری هوشنگ ابتهاج اخوان ثالث سهراب سپهری خسرو گلسرخی فروغ فرخ زاد شفیعی کدکنی و حمید مصدق) . لازم به ذکر است مشار الیها متاسفانه درفهرست منابع کتاب هیچ یادی از نام شادروان حسین کوهی کرمانی و از ننموده است . به نوبه خودم انتظار دارم کسانی که از این کتاب زنده یاد کوهی کرمانی اثری یافتند من و سایر عاشقان ادبیات این مرز و بوم را بی خبر نگذارند . با سپاس
محمدرضا آل ابراهيم | ايميل
26 بهمن 1394
با سلام و سپاس. بسيار خوشحالم كه زحمت نگارش دوبيتي هاي زنده ياد حسين كوهي كرماني را متقبل شده ايد. بنده موفق شدم تا 20 دوبيتي در سايت شما بخوانم و لذت ببرم. آيا امكان دارد كه مابقي اشعار را قابل دسترسي نماييد. صميمانه از شما تشكر مي كنم. محمدرضا آل ابراهيم. 26 بهمن 1394
پاسخ: سلام و سپاس از توجه تان. بله نهايت سعي ام را خواهم كرد به تدريج و در اوقات فراغت هر هفتصد دوبيتي را در سايت قرار بدهم.
پدرام حقیقی | ايميل |وب
23 مهر 1394
من به دنبال آثار ایشون می گشتم که وبسایت شما را دیدم. لطفا اگر امکانش هست باز هم از آثار ایشان تایپ کنید. تشکر.
پاسخ: وظيفه خود مي دانم. حتما، در اولين فرصت.
سعيد شاه محمدي | ايميل
9 اسفند 1393
با عرض سلام من مدتي ميشود كه دارم دنبال ترانه هاي روستايي مربوط به حسين كوهي كرماني ميگردم كه متاسفانه پيدا نكردم واز شما خواهش دارم اگر امكان دارد يك گپي از اين كتاب به دست بنده برسانيد وهزينه ان را تقبل ميكنم چون يك پدرو مادر پيري دارم كه چندين بار از من درخواست اين كتاب را كرده اند . در پايان از شما بابت اين سايت عالي تشكر ميكنم
پاسخ: سلام. کتاب قدیمی و پوسیده ای ست. باید با دقت اسکن شود. حتما، در اولین فرصت هرچند صفحه که آماده شود به همین ایمیل تان می فرستم.
4 نظر در صف تاييد است.