فرزانه دوستی

نویسنده، مترجم، پژوهشگر

فرزانه دوستی
پارسی English

«21»

عجب رسمي است رسم آدميزاد                                  كه دور افتاده را كي مي‌كند ياد

كه دورافتاده حُكم مرده داره                                  كه خاك مُرده را كي مي‌بَره ياد


«22»

بيا بادُ ببر دسمالِ دستُم                                           به پيش دلبر شيداي مستُم

بگو دلبر سلامت مي‌رسونه1                                  كه من از كودكي دل ور تو2 بستُم


«23»

ولم 3 تا تو نيائي من نخندم                                     دگر عهد وفا با كس نه بندُم

دگر عهد وفا با يار جوني 4                                     نه چش 5 سورمه كنم نه سر ببندُم


«24»

شُوِ مهتُو 6 براي بار خوبه                                       نشستن در كنار يار خوبه

نشستن در كنار يار جوني                                       بده بستون 7 بي آزار خوبه


«25»

به پشت خونه8 دلبر رسيدم                                      من از درد دلم آهي كشيدم

همون9 خاكي كه از گوشش10 تكيده                           به‌جاي سورمه در چشمم كشيدم


«26»

سحرگاهي گذر كردم به باغي                                   بديدم بلبلي در چنگ راغي

محمد صورت ناديده ديده                                      ميون11 باغ مي‌سوزه چراغي


«27»

شب مهتاب ابر پاره پاره                                    شراب خلّر و مي در پياله

رفيقون قدر يكديگر بدونين                                  خدا كي مي‌دهد عمر دوباره


«28»

به‌سان برگ بيد پژمرده بيدُم                                      ز بس‌كه غصّه ول خورده بيدُم

بريزه شبنم زلفت به رويُم                                        اگر ديشو نه‌بيدي12 مرده بيدُم


«29»

خداوندا نمي‌تونم13 كشم بار                                               كشم بار و نرنجونم14 دل يار

دل كافر به حال ما بسوزِه                                       نمي‌سوزه سر يك جو دلِ يار


«30»

مسلمانون15 دلم ياد از وطن كرد                             نمي‌دونم16 وطن كي ياد من كرد

نمي‌دونم پدر بيد17 يا برادر                                    خوشش باشه هرونكه ياد من كرد


1 مي‌رسانند

2 بر تو

3 يارم

4 جاني

5 در مواقع عزا زنان دسمالي را كه معمولا به سر مي‌بندند باز مي‌كنند و چشم هم سرمه نمي‌كنند. مقصود اين است كه يارم از من دور است و من عزادار هستم

6 شب مهتاب براي بار كه شبگير و مسافرت باشد خوب است.

7 بستان

8 خانه

9 همان

10 از كفشش ريخته

11 ميان

12 نه بودي

13 نمي‌توانم

14 نرنجانم

15 مسلمانان

16 نمي‌دانم

17 بود


<<ده ترانه قبلي  | ده ترانه بعدي>>

بازگشت

بازگشت به هفتصدترانه روستايي

 


کلمات کلیدی:

نظرات:

نام:
ايميل:
وب:
شماره امنيتي: